Dostępne języki
Recenzje A Walk on the Moon, nowego musicalu opartego na uznanym filmie z 1999 roku, już są dostępne. W reżyserii Sheryl Kaller, w obsadzie znajdują się Talia Suskauer, Max Chernin, Sam Gravitte i Andréa Burns. Przedstawienie jest obecnie grane w Teatrze Laura Pels do 22 sierpnia.
W przedstawieniu występują Talia Suskauer w roli Pearl, Max Chernin w roli Marty’ego, Sam Gravitte w roli Walkera oraz Andréa Burns jako Lillian. Sześciokrotna nominowana do Emmy i Tony'ego Tovah Feldshuh, która zagrała w oryginalnym filmie Bubbe Lillian Kantrowitz, użycza swojego głosu postaci Mrs. Fogler, słyszanego przez cały czas na kolumnach PA w kolonii bungalowów Catskills.
Akcja A Walk on the Moon toczy się latem 1969 roku, śledząc losy brooklyńskiej gospodyni domowej Pearl Kantrowitz, która spędza ten sezon w Catskills, podczas gdy w Ameryce zachodzą głębokie zmiany kulturowe. Na tle lądowania na Księżycu, wzrostu ruchu kontrkulturowego oraz transformacyjnej ery w muzyce, Pearl zaczyna wyobrażać sobie życie poza tym, które zawsze znała.
Obsada obejmuje również Sophie Pollono w roli Alison, Oscara Williamsa w roli Rossa, Jodi Bluestein, Leo Caravano i Reida Gardnera Clarke'a (w roli Danny'ego na zmianę), Andrew Faria, David R. Gordon, Megan Kane, Caroline Pernick, Ellie Schwartz, Richard Spitaletta, Becca Suskauer, Michael Tacconi oraz zastępstwa Tucker Gold.
Obecnie grane w Teatrze Laura Pels w Centrum Teatralnym Harolda i Miriam Steinbergów. Przedstawienie będzie miało ograniczone występy do 22 sierpnia.
Raven Snook, Time Out New York: Jeśli całość wydaje się bardzo znajoma—i słowa (i akcenty!) zbyt dosłowne—czasami po prostu potrzebujesz komfortowego poczęstunku, a to jest to, co reżyserka Sheryl Kaller i jej zespół serwują. Scenografia i projekt wideo Tal Yardena oraz kostiumy Ricky'ego Luriego wyrażają podziały kulturowe lat 60. Suskauer i Chernin, którzy wcielali się w męża i żonę w narodowej trasie Parade, mają piękną, naturalną chemię, ale ona również wiarygodnie pragnie Gravitte’a, który dobrze wygląda i śpiewa w niedopracowanej roli; Burns porusza w roli przenikliwej teściowej, próbującej utrzymać rodzinę razem, a romantyczna znajomość Pollono i Williamsa ma autentyczną niezręczność. Może to nie jest z tego świata, ale A Walk on the Moon to przyjemna podróż.
Joe Dziemianowicz, New York Theatre Guide: W przeciwnym razie, muzyka jest przyjemna dla ucha, ale genericzna, z przyjemnościami, które szybko zanikają. Innym problemem jest to, że zbyt wiele piosenek, reżyserowanych przez Sheryl Kaller, wykonywanych jest jakby miały być wielkimi hitami. Nie każdy moment musicalowy musi być rozbuchany. W opowieściach o intymności, to właśnie ciche momenty zwracają uwagę. Księżyc nie musi być w pełni, żebyśmy mogli docenić jego cuda.
Thom Geier, Culture Sauce: Reżyserka Sheryl Kaller tworzy piękne tableaux sceniczne, wykorzystując jasne dekoracje i projekcje Tal Yardena oraz oświetlenie Roberta Wierzela, aby skutecznie odtworzyć magię lądowania na Księżycu i psychodeliczny wir Woodstocku. Ale niewiele mogą zrobić ona lub zdolna Suskauer, aby uczynić Pearl wiarygodną bohaterką. Na końcu nie rozumiemy, dlaczego ta kobieta podjęła romans z nieznajomym, dlaczego tego żałowała, ani jak to doświadczenie mogło ją zmienić, na lepsze czy gorsze. Jej podróż nie jest ani małym krokiem, ani wielkim skokiem, ale zajmuje trochę pustej przestrzeni pomiędzy, którą NASA jeszcze nie zbadała.
Średnia ocena: 60.0%
.jpg?format=auto&width=365)
